دسته
کار در ارتفاع
خرما
لینک ها
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 50572
تعداد نوشته ها : 127
تعداد نظرات : 7
Rss
طراح قالب
GraphistThem259
اصول ایمنی در ساختمان سازی
مـقررات ملی ساختمان ایران ایمنی و حفاظت کار در حین اجرا
1-1 کلیات
1-1-1 هدف

هدف این‌ مبحث تعیین حـداقل ضوابط و مقررات به منظور تأمین ایمنی و بهداشت عمومی در هنگام‌ اجرای عملیات ساختمانی اسـت‌.

1-1-2 دامنه‌ کاربرد
1-1-2-1

رعایت مـفاد ایـن مبحث در هنگام انجام عملیات ساختمانی،باری ساختمانهایی با زیربنای بیشتر از دو هزار متر مربع لازم الاجرا است. برای ساختمانهایی با زیربنای کمتر از دو هزار‌ متر مربع فقط رعایت مفاد بندهایی که علامت * مشخص شـده است،الزامی نیست.

1-1-2-2

سایر مقررات مربوط به ایمنی عملیات ساختمانی (از جمله آیین‌نامه و مقررات حفاظتی کارگاههای ساختمانی) که توسط مراجع ذیصلاح‌ تدوین‌،تصویب و ابلاغ گردیده است،به قوت خود باقی می‌باشد.

1-1-3 تـعاریف کـلی واژه‌ها

در این بخش تعاریف زیر ارائه می‌شود سایر اصطلاحاتی که جنبهء عمومی ندارد،در جای خود تعریف خواهد‌ شد‌.برای اصطلاحاتی که در این مبحث تعریف نشده‌اند،معنای متداول آنها موردنظر است.

1-1-3-1«ایـمنی عـمومی»عبارت است از: الف:ایمنی(سلامت و بهداشت)کلیه کارگران و افراد متفرقه که به نحوی‌ در‌ محیط کارگاه با عملیات ساختمانی ارتباط دارند.

ب:ایمنی(سلامت و بهداشت)کلیه افرادی که در مجاورت یا نزدیکی(تـا شـعاع مؤثر)کارگاه ساختمانی،عبور و مرور، فعالیت یا زندگی می‌کنند.

پ:مراقبت‌ و حفاظت‌ از‌ ابنیه،وسایل نقلیه،تأسیسات،تجهیزات‌ و نظایر‌ آن‌ در داخل کارگاه یا مجاورت آن.

1-1-3-2

«عملیات ساختمانی» عبارت است از: الف: «گود برداری» (عـملیات خـاکی) شـامل حفاری چاه‌ها و مجاری آب‌ و فـاضلاب‌.

خـاکبرداری‌، خـاکریزی،حفاری و پی‌کنی با وسایل دستی یا ماشین‌آلات‌ مکانیکی‌.

ب:هرگونه تغییر یا جابه جایی در دیوارها یا اعضای اصلی سازه‌ای و نیز توسعه بـنا یـا اضـافه کردن اشکوب.

پ:مرمت‌ و بازسازی‌ و هرگونه‌ تعمیر اساسی کـه مـوجب افزایش توان باربری ساختمان باشد،نظیر‌ تعویض سقف یا هریک از اعضای اصلی سازه‌ای یا بازسازی ساختمانهایی که در اثر عـوامل مـختلف تـخریب شده‌اند‌.

ت:عملیاتی‌ که‌ به منظور نگهداری ساختمان انجام شود،شـامل مراقبت و حفاظت ساختمان از‌ بروز‌ خرابیها،تعمیر یا تجدید نما،تعمیر آسانسور و سایر تجهیزات‌

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 25)

و تأسیسات ساختمانی،نظافت نما و شـیشه‌های بـیرونی،نـقاشی‌،نازک‌کاری‌ و نظایر‌ آنها.

ث:تخریب بنا

ج:«احداث ساختمان»شامل:

1.عملیات اجرایی اسـکلت و سـفت‌کاری ساختمان،اعم‌از‌ ساختمانهای‌ با‌ اسکلت فلزی،بتنی،چوبی،مصالح بنایی،قطعات پیش‌ساخته یا ترکیبی از آنها.

2.عـملیات اجـرایی‌ تـأسیسات‌ حرارتی‌ و برودتی،برقی،بهداشت(آب و فاضلاب)، گاز،آتش‌نشانی و نظایر آنها.

3.عملیات اجرایی نـازک‌کاری،نـماسازی و دیـگر‌ کارهای‌ مراحل پایانی ساختمان.

4.ساختن قطعات پیش‌ساخته در محل کارگاه ساختمانی.

1-1-3-3«کارگاه ساختمانی»محلی‌ اسـت‌ کـه‌ یـک یا تعدادی از عملیات ساختمانی مندرج در مفاد بند 1-1-3-2 در آن انجام شود‌.

1-2-3-4«محل‌ کار»محلی است در مـحدوده کـارگاه ساختمانی که در اختیار کارفرما باشد و کارگران‌ برای‌ انجام‌ کار به آنجا وارد شوند.

1-1-3-5«کـارفرما»شـخصی اسـت حقیقی یا حقوقی که یک یا چند‌ نفر‌ کارگر را در کارگاه ساختمان(محل کار)بـه کـار گمارد،اعم‌از اینکه‌ مقاطعه‌کار‌،پیمانکار‌ اصلی،پیمانکار جزء مالک یا قائم مقام قـانونی وی بـاشد.

1-1-3-6«کـارگر»شخصی است که در‌ کارگاه‌ ساختمانی‌(محل کار)زیر نظر کارفرما باشد.

1-1-3-7«فرد خوداشتغال»شخصی اسـت ذیـصلاح که‌ در‌ کارگاه ساختمانی بدون بهکارگیری کارگران دیگر،مسئولیت انجام تمام یـا قـسمتی از عـملیات ساختمانی را‌ به‌ عهده دارد.

1-1-3-8«شخصی ذیصلاح»شخصی است که شرایط لازم از قبیل آموزش‌ مناسب‌،تجربه،مهارت و آگـاهی کـافی بـرای اجرای صحیح‌ امور‌ محوله‌ را داشته باشد.

1-1-3-9«مرجع ذیصلاح»مرجعی است‌ که‌ طـبق قـانون،صلاحیت تدوین، تصویب یا ابلاغ ضوابط و مقررات مشخصی را داشته باشد‌.

1-1-3-01‌«مقام رسمی ساختمان» مرجعی است‌ کـه‌ طـبق قانون‌ مسئول‌ صدور‌ پروانه ساخت و نظارت بر امر ساختمان‌سازی‌ در‌ محدودهء مورد عـمل خـود باشد.

1-1-3-11«مهندس ناظر»شخصی است حقیقی یـا‌ حـقوقی‌ کـه طبق قانون نظام مهندسی ساختمان‌ دارای پروانه اشـتغال بـه‌ کار‌ مهندسی از وزارت مسکن و شهرسازی‌ است‌ و در حدود صلاحیت خود مسئولیت طراحی،محاسبه یا نـظارت بـر تمام یا قسمتی‌ از‌ عملیات سـاختمانی مـوضوع بند 1-1-3-2 را‌ بـرعهده‌ دارد‌.

1-1-3-21«وسـایل و تـجهیزات‌» عبارت‌ است از ماشین‌آلات و تجهیزات‌ ساختمانی‌،از قـبیل وسـایل و تجهیزات مکانیکی(دستگاه‌ها و وسایل موتوری نقل و انتقال،خاکبرداری و جابه جایی مصالح‌ سـاختمانی‌)،داربـستها،نردبانها،جان‌پناه‌ها، سکوها،راهروها و تسهیلات‌ مـشابه‌ و به طور‌ کلی‌ وسـایل‌ حـفاظتی و حمایتی که در‌ کارگاه ساختمانی بـه کـار گرفته شوند.

1-1-3-31«حادثه»واقعه‌ای است که بدونبرنامه و انگیزه قبلی‌،بطور‌ غیر مـنتظره‌ای اتـفاق افتد و باعث خسارت‌ مالی‌ یـا‌ صـدمه‌ جـانی‌ شود.

1-1-3-41«کار‌ در‌ سـاعت غـیر عادی»:عبارت است از کـاری کـه در خارج از وقت عادی یا ساعت کار‌ انجام‌ شود‌ کارنگهبانان و کارگران حفاظت ایمنی،کـار در‌ سـاعت‌ غیر‌ عادی‌ تلقی‌ نمی‌شود‌.

1-3-4 اجازه‌های مـخصوص (مـجوزهای مخصوص)

1-1-4-1 قـبل از شـروع عـملیات ساختمانی باید کلیه گـواهی و اجازه‌های لازمبه منظور اجرای عملیات ساختمانی،انبار کردن مصالح در پیاده‌روها،خیابانها وسایر فضاهای‌ عمومی و اسـتفاده از تـسهیلات عمومی از مراجغ ذیربط اخذ شود.مـسدود یـا مـحدود نـمودن پیـاده‌روها و معابر عمومی بـا رعـایت بند 1-1-1-2 مجاز خواهد بود.

1-1-4-2 ساختمانهای موقتی (سازه‌های موقتی):کلیه نقشه‌ها و مشخصات‌ راهروهای‌ سرپوشیده،گذرگاه ماشین‌آلات، شـمعها و سـپرها،پایـه‌های پله ها، حفاظ ها و دست‌اندازها و وسایل تجهیزاتی از این قـبیل، بـاید قـبل از سـاخت،نـصب و بـه کارگیری به تأیید مهندس ناظر رسد.

1-2-4-3 قبل از شروع‌ عملیات‌ ساختمانی کلیه نقشه‌های ساختمانیو برنامه کار احداث ساختمانهای مراکز تولیدی و صنعتی و به منظور پیش‌بینی امور حفاظت فنی و بـهداشت کار باید توسط واحدهای مربوط‌ در‌ وزارت کار و امور اجتماعی تأیید‌ شود‌.

1-1-5 مسئولیت ایمنی

1-1-5-1 در هر کارگاه ساختمانی، کارفرما موظف است اقدامات لازم،به منظور حفظ و تأمین ایمنی عمومی را به عمل آورد.

1-1-5-2 هرگاه یک یـا‌ چـند‌ کارفرما یا افراد خوداشتغال‌ به‌طور‌ همزمان،در یک کارگاه ساختمانی مشغول به کار باشند،باید با هماهنگی یکدیگر اقامت لازم را برای حفظ و تأمین ایمنی عمومی به‌گونه‌ای که در این مبحث و سایر قـوانین و مـقررات ملی‌ تعیین‌ شده است،به عمل آورد.مهندسین ناظر نیز موظف به نظارت و کنترل این امر

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 26)

می‌باشند.

1-1-5-3 هر کارفرمای اصلی یا کارفرمای جزء مـسئول تـدارک و فراهم آوردن روشنایی کافی در فضاهای عـمومی‌، تـهیه‌ نرده و حفاظ‌و نصب آنها در اطراف سقفها و دیوارهای خالی و فضاهای باز، فراهم آوردن و نصب نرده و حفاظ در اطراف پله‌ها‌ و پاگردها،ایجاد ورودی ایمن برای کارگاه ساختمانی و محل کـار،فـراهم آوردن‌ وسایل‌ اطفای‌ حـریق،تـأمین آب و آشامیدنی سالم و ایجاد سرویسهای بهداشتی، تهیه وسایل حفاظت فردی و کمکهای اولیه و به‌طور کلی فراهم ‌‌آوردن‌ و تأمین شرایط ایمنی عمومی،در داخل و خاج کارگاه ساختمانی است.

1-1-5-4 هر کارفرما باید‌ ابزار‌، وسایل‌ وتـجهیزات لازم بـرای انجام عملیات ساختمانی توسط کارگران را با رعایت مواداین مبحث تهیه‌،آماده و نگهداری نماید تا در موقع لازم در اختیار کارگران قرار دهد و ضمن‌ دادن آموزشهای لازم به‌ آنها‌ مراقبت نماید که از وسایل بطور صـحیح اسـتفاده کنند.

1-1-5-5 عـملیات ساختمانی باید طوری برنامه‌ریزی و اجرا شود که خطرهای احتمالی ناشی از آن،در داخلی یا خارج از محل کار،در اسرع‌ وقـت قابل پیشگیری باشد.

1-1-5-6 در صورت احتمال وقوع خطر جانی،کارفرما موظف اسـت فـورا کـار را متوقف نماید و کارگران را از محل احتمال وقوع حادثه دور کند.

1-1-5-7 کارفرما باید وقوع هرگونه‌ حادثه‌ ناشی از کار در ساعت کـار ‌ ‌عـادی یا در غیر ساعت کار عادی روزانه در محل کارگاه را در اسرع وقت و قبلاز آنکه عـلایم و آثـار مـرتبط با آن از‌ بین‌ رفته باشد،به واحدهای مربوطدر وزارت کار و امور اجتماعی محل اطلاع دهد.

1-1-6 کار در سـاعت غیر عادی

1-1-6-1 به هیچ کارگری نباید اجازه داده شود که خارج از ساعات‌ عادی‌ کـار در حال کار به تـنهایی مـشغول کار باشد.

1-1-6-2 روشنایی کافی در محل کار و امکان برقراری ارتباط برای کارگران و کلیه سرویسهای موردنیاز آنان باید فراهم شود.

1-2 ایمنی عمومی
1-2-1 ایمنی‌ و سلامت‌ مردم‌ و کارگران

1-2-1-1 در موقع اجرای عملیات‌ ساختمانی‌،باید‌ با رعـایت مفاد این مبحث و استفاده از روشهای مناسب دیگر ایمنی عمومی تأمین شود.

1-2-1-2 مسدود یا محدود نمودن پیاده‌روها و معابر عمومی‌ و سایر‌ فضاهای‌ عمومی،برای انبار کردن مصالح یا انجام عملیات‌ ساختمانی‌ با رعـایت مـفاد بند 1-1-4-1 و 1-2-1-3 و موارد زیر امکان‌پذیر می‌باشد.

الف:وسایل،تجهیزات و مصالح ساختمانی باید در جایی قرار داده شوند‌ که‌ حوادثی‌ برای عابرین و وسایط نقلیه‌به وجود نیاورند مصالح و وسایل فوق شبها‌ نیز باید به وسیله عـلایم درخـشان و چراغهای قرمز احتیاط مشخص شوند.

ب:در مواردی که نیاز به تخلیه مصالح‌ ساختمانی‌ در‌ معابر عمومی یا مجاور آن باشد،باید مراقبت کافی به منظور‌ جلوگیری‌ از لغزش،فروریختن یا ریزش احتمالی آنـها بـه عمل آید.

پ:در مواردی که پایه‌های داربست (موضوع‌فصل‌ 1-4-3)در‌ معابر عمومی قرار گیرد،باید با استفاده از وسایل مؤثر از جابه‌ جا‌ شدن‌ و حرکت پایه‌های آن جلوگیری شود.

1-2-1-3 هنگامی که بر اثر انـجام عـملیات سـاختمانی خطری متوجه‌ رفت‌ و آمد‌ عـابرین یـا اتـومبیلها باشد،باید با رعایت مفاد 1-2-1-2 و با کسب نظر از مراجع ذیربط‌ یک‌ یا چند مورد از موارد زیر به کار گرفته شود:

الف:گـماردن یـک‌ یـا‌ چند‌ نگهبان با پرچم اعلام خطر.

ب:نصب چـراغهای چـشمک‌زن با علایم درخشان در فاصله مناسب‌ از‌ محوطه خطر.

پ:نصب علایم آگاهی‌دهند و وسایل کنترل مسیر.

ث:ایجاد سازه‌های حفاظتی با رعایت‌ مـفاد‌ فـصل‌ 1-3-2 و بـند 1-2-1-4.

1-2-1-4 در صورتی که عملیات ساختمانی(بجز موارد مربوط به مفاد بـند 1-2-1-5)در فاصله کمتر‌ از‌ 3 متر یا مساوی با آن از راه عبور عمومی صورت گیرد،کارگاه‌ ساختمانی‌ باید‌ با رعایت مفاد بند 1-3-2 بـه وسـیله حـفاظ محصور گردد.

در صورتی که عملیات ساختمانی در‌ فاصله‌ بیش‌ از 3 متر از راه عبور عـمومی انـجام شود، کارگاه ساختمانی باید به‌ وسیله‌ حفاظ یا سایر جداکننده‌ها،به تشخیص مقام رسمی ساختمان مـحصور گـردد.

1-2-1-5 در صـورتی که عملیات ساختمانی‌،برای‌ بناهای:

الف:دو طبقه یا 8 متر ارتفاع در فاصله کمتر از 3 مـمتر‌ از‌ راه عـبور عـمومی.

ب:چهار طبقه یا 51‌ متر‌ در‌ فاصله 6 متر از راه عبور عمومی.

پ:بیش‌ از‌ چهار طبقه یا 51 متر ارتـفاع صـورت گـیرد.باید یک راهرو سرپوشیده موقتی‌ با‌ رعایت مفاد بند 1-3-2-3 در راه‌ عبور‌ عمومی در‌ طول‌ سـاختمان‌ ایـجاد شود مگر اینکه نسبت فاصله‌ ساختمان‌ تا راه عبور عمومی،بهارتفاع بیش از 1/2 بـاشد.

1-2-1-6 در صـورتی کـه‌ راه‌ عبور عمومی با رعایت مفاد بند‌ 1-2-1-2 محدود یا مسدود شده‌ باشد‌،باید راه عـبور عـمومی با‌ رعایت‌ مفاد 1-3-2،در محل مناسب که به تأیید مراجع ذیربط برسد،ایجاد گـردد.

1-2-1-7 بـر‌ رویـ‌ محلهای حفاری در معابر عمومی‌که‌ برای‌ استفاده از تسهیلات‌ عمومی‌ یا نصب انشعابات مربوط‌ صورت‌ گـیرد،بـاید یک پل موقت عبور عابر پیاده با مقاومت لازم با عرض حداقل‌ 1/5 متر‌ یـا عـرض پیـاده‌رو ایجاد شود.در‌ صورتی‌ که‌

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 27)

حفاری‌ در‌ خیابان‌ صورت گرفته باشد،باید‌ موقتا پلی با مقاومت کافی و بـا عـرض مـناسب ایجاد شود.

*1-2-1-8 اطراف سقفها و دیوارهای خالی و کلیه‌ فضاهای‌ باز،از قبیل چاه‌های آسـانسور،فـضاهای‌ پلکانها‌ و محلهای‌ پیش‌بینی‌ شده‌ برای عبور لوله‌های‌ تأسیسات‌ و کابلهای برق تا زمان پوشیده شدن یا نـصب مـوانع اصلی،باید با رعایت مفاد بندهای 1-3-2-1 و 1-3-2-2 به‌ وسیله‌ نرده‌های‌ مستحکم یا پاخـورهای چـوبی محافظت شوند.

1-2-1-9 بارگذاری‌ بیش‌ از‌حد‌ ایمنی‌ رویـ‌ هـر اسـتخوانبندی،حفاظت موقتی، چوب‌بست محوطه‌های اطراف پی‌کنی و سـرپوش گـذرگاه و نظایر آن مجاز نیست.

1-2-1-01 برای جلوگیری از بروز خطرهایی که نمی‌توان به طرق دیگر ایـمنی عـمومی‌ را تضمین نمود و همچنین برای جـلوگیری از ورود افـراد متفرقه بـه مـحوطه مـحصور شده یا به منطقه خطر و نـیز بـرای حفظ علایم نصب شده باید مراقب یا مراقبی در تمام‌ طول‌ روز و شب گـمارده شـوند بعلاوه کارگاه ساختمانی یا قسمتهای سـاخته‌شده از آن،در شرایطی که برای ایـمنی عـمومی خطر داشته باشد نباید بـه حـال خود رها شود.

*1-2-1-11 جابه‌ جایی‌ و حمل‌ونقل چوب،تیرآهنو سایر مصالح و همچنین ضایعاتی کـه انـتقال داده شوند باید با رعایت مـفادبـندهای‌1-4-1-4 صـورت گیرد.

(به تـصویر صـفحه مراجعه شود‌)

1-2-2 جلوگیری‌ از حـریق،سـوختگی و برق‌گرفتگی
1-2-2-1 کلیات‌

الف‌:در کلیه عملیات ساختمانی که برش و جوشکاری صورت گیرد یا مواد داغ و قـابل احـتراق استفاده یا انبار شوند،رعایت مـوارد ایـن فصل لازم مـی‌باشد‌.

ب:در‌ کـلیه مـحلهایی که خطر‌ آتش‌سوزی‌ وجـود دارد،کشیدن سیگار ممنوع است و باید علامت«خطر آتش‌سوزی،سیگار نکشید»در محلهایی مذکور نصب شود.

پ:آتـش زدن هـر نوع آشغال،ضایعات و خرده مصالح قـابل احـتراق و نـظایر آن مـمنوع‌ اسـت‌،مگر با کـسب اجـازه از مراجع ذیصلاح.

ت:جمع‌آوری و انبار نمودن روغن، گریس،کهنه‌های روغنی و نخاله‌های آلوده بهروغن و مواد نفتی و نظایر آن بـر روی وسـایل و تـجهیزات ساختمانی یا در مجاورت‌ آنها‌ مجاز نیست‌.

ث:کـلیه وسـایل گـرم‌کننده اعـم‌از دایـمیـا موقت باید به نحو درست نصب شوند،به طوری که از‌ دیوارها و قطعات چوبی کمتر از یک متر و از جداکننده‌های برزنتی و نظایر‌ آن‌ کمتر‌ از 3 متر فاصله نداشته باشند.

*1-2-2-2 مایعات قـابل احتراق و نظایر آن

الف:قبل از سوخت‌گیری باید موتور ماشین‌آلات ‌‌خاموش‌ شود و از ریختن مواد سوختی روی اگزوز و قسمت داغ موتور جلوگیری گردد.

ب:کلیه‌ مایعاتی‌ که‌ نقطه شعله‌زنی آنها کمتر از 7 درجه سانتیگراد می‌باشد،نباید روی سطح زمـین نـگهداری شوند،مگر‌ اینکه به صورت محدود داخل ظروف یا مخازن حفاظت شده باشند.

پ:خروجی و سرزیر‌ مخازن سوخت نباید در‌ جایی‌ تعبیه شده باشد که نشست یا سرزیر مخازن مذکور روی مـوتور،اگـزوز،تابلو و کلیه برق و باطری یا سایر منابع ایجاد جرقه ریخته شود.

ث:در جایی که بخار مایعات قابل اشتعال وجود‌ دارد،نباید از وسایلی که تولیدجـرقه مـی‌کند،مانند سیگار،پیلوت،گاز، چـراغ و سـایر وسایل برقی استفاده شود.

1-2-2-3 وسایل گرم‌کننده موقت

الف:تا زمانی که در محل کار از بخاری‌

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 28)

یا‌ هر‌ وسیله گرم‌کننده روباز به‌طور موقت استفاده شود:باید کـلیه ضـوابط و مقررات مربوط از قبیل درجـه حـرارت ماکزیمم، فاصله گرم‌کننده تا مواد قابل احتراق،خروج گازهای مضر و همچنین سایر مواردی که‌ توسط‌ مراجع ذیصلاح اعلام شده است، رعایت گردد.

*ب:در هنگام استفاده از وسایل گرم‌کننده موقت باید تهویه لازم و کـافی صـورت گیرد.

*پ:وسایل گرم‌کننده موقت در موقع استفاده باید به نحو‌ مطمئن‌ روی کف قرارداده شوند،به‌طوری که امکان واژگون شدن آنها وجود نداشته باشد.بعلاوه وسایل مناسب اطفای حریق نیز،باید در مـحل مـوجود باشد.

*ث:در مـواقعی که از‌ گاز‌ مایع‌ برای گرم کردن محلهای موقت‌ کار‌ استفاده‌ شود،مخزن گاز باید خارج از ساختمان و در فـضای آزاد قرار داده شود.

1-2-2-4 پخت قیر و آسفالت

الف:بشکه و دیگهای پخت قیر‌ و آسفالت‌ در‌ مـوقع اسـتفاده بـاید در جای خود محکم شده‌ باشند‌،به‌طوریکه در حین کار هیچ خطری متوجه افراد نشود.

ب:بشکه و دیگهای پخت قـیر ‌ ‌و آسـفالت باید در خارج از ساختمان‌ و در‌ فضای‌ باز قرار داده شوند،قرار دادهن آنها در معابر عمومی‌ بـدون کـسب اجـازه از مقام رسمی ساختمان مجاز نیست.

پ:در مواقع کار با دیگهای پخت قیر و آسفالت باید‌ وسایل‌ اطـفای‌ حریق مناسب در دسترس باشد.

ت:ظروف محتوی قیر داغ نباید در‌ محوطه‌ بسته نگهداری شوند،مـگر آنکه قسمتیاز محوطه بـاز بـاشد و عمل تهویه به طور کامل و کافی‌ انجام‌ گیرد‌.

ث:کارگرانی که به پختن قیر و آسفالت مشغول شوند باید به دستکش و ساعد‌ بند‌ حفاظتی‌ مجهز باشند.

ج:بالا بردن آسفالت یا قیر داغ توسط کـارگر از نردبان ممنوع است‌.

*1-2-2-5 دیگهای‌ بخار‌:کلیه دیگهای بخار اعم‌از اینکه به صورت موقت یا دائم مورد استفاده قرار گیرند‌،باید‌ توسط افراد ذیصلاح و با رعایت مقررات مبحث تأسیسات برودتی و حرارتی نصب و راهـ‌اندازی شـوند‌

1-2-2-6 برش‌ و جوشکاری‌ با گاز و برق:

الف:قبل از شروع عملیات جوشکاری یا برش کلیه دستگاه‌های اندازه‌گیری‌ کنترل‌ فشار و شدت جریان و نظایر آن باید کنترل شود.

ب:برای حفاظت افراید یا مواد‌ قابل‌ احتراق‌ در مـقابل جـرقه،تابش و نظایرآن، باید از وسایل حفاظتی نظیر ماسک،سپر و توری استفاده‌ شود‌.

پ:چنانچه عمل برش و جوشکاری در مجاورت مواد قابل اشتعال صورت گیرد، باید‌ ضمن‌ فراهم‌آوردن‌ وسایل اطفای حریق مناسب و کـافی،یـک فرد کمکی نیز در محلحاضر باشد.

ت:در مواقعی‌ که‌ جوشکاری‌ روی فلزاتی که پوشش قلع،روی ونظایر آن دارند صورت گیرد،لازم‌ است‌ دود ناشی از جوشکاری سریعا به خارج از محل کار هدایت شود.

ث:بـه مـنظور جـلوگیری از‌ احتمال‌ خطر انفجار سیلندرهای گـاز اکـسیژن بـاید شیرآلات و اتصالات آن را از روغن‌ و گریس‌ دور نگهداشته شود و کارگران از دست زدن‌ به‌ سیلندرهای‌ گاز اکسیژن واتصالات آن با دست آلوده‌ به‌ روغن یا گـریس خـودداری نـمایند.

1-2-2-7 مراقبت و نگهداری از سیلندرهای گاز تحت فشار

الف‌:شـیر‌ ایـنگونه سیلندرها باید با دست‌ و بدون‌ استفاده از‌ چکش‌ و آچار‌ باز شود و در صورت لزوم از‌ آچارهای‌ مخصوص استفاده شود.

ب:سیلندرهایی که مورد اسـتفاده نـباشند، بـاید طوری در فضای‌ آزاد‌ خارج ازبنا قرار داده شوند‌ که از تابش مستقیم‌ نـور‌ خورشید یا درجه حرارت بالا‌و نیز‌ وارد آمدن ضربه، محافظت شوند.

پ:سلیندرها نباید از هیچ ارتفاعی به پایین پرتاب‌ شـوند‌ ضـمنا در بـالا بردن و پایین‌ آوردن‌ آنها‌،لازم است از‌ کلافهای‌ مخصوص استفاده شوند.

ت:سیلندرهای‌ گـاز‌ بـاید از محل جوشکاری و برش فاصله کافی داشته باشند، به‌طوری که جرقه،براده،یا‌ شعله‌ به آنها نـرسد.

*1-2-2-8 قـالبهای بـتنی:تا‌ زمانی‌ که قالبهای‌ بتنی‌ قابل‌ احتراق از طبقه‌ای که‌ در حال احداث اسـت خـارج نـشود،نباید مواد و مصالح قابل احتراقرا در آنجا انبار‌ کرد‌.

*1-2-2-9 انبار کردن ماده قابل اشتعال:انـبار‌ کـردن‌ مـواد‌ سوختنی‌،روغن‌، رنگ و سایر مواد‌ قابل‌ اشتعال،باید با رعایت مقررات حفاظت در مقابل حـریق (مـبحث سوم مقررات ملی ساختمان ایران) صورت‌ گیرد‌.

1-2-2-01‌ ضایعات و آشغالهای قابل احتراق:ضایعات و آشـغالهای قـابل‌ احـتراق‌ باید‌ در‌ جای‌ مناسبی‌ جمع‌آوری و به‌طور روزنامه از محل کار خارج شده،به محل مجاز حـمل شـوند.سوزاندن ضایعات و آشغال در محل کارگاه ساختمانی مجاز نیست.

1-2-2-11 خطوط فشار برق

الف‌:بـرای جـلوگیری از خـطر برق‌گرفتگی و برای بالا بردن سطح ایمنی افراد و کاهش‌

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 29)

(به تصویر صفحه مراجعه شود) ضایعات فـیزیولوژیکی و انـسانی و حفاظت از تأسیسات عمومی،باید قانون و آیین‌نامه حریم خطوط انتقال‌ و توزیع‌ نیرویبـرق در کـلیه عـملیات ساختمانی،رعایت شود.

ب:کلیه سیمکشی‌های موقتو دایم و نصب تجهیزات برقی باید با رعایت ضوابط و مـقررات مـبحث طـرح و اجرای تأسیسات برقی ساختمانها(مبحث سیزدهم مقررات‌ ملی‌ ساختمانی ایران)صورت گـیرد.

پ:قـبل از گودبرداریها،باید اقدامات لازم برای حفاظت و ایزوله‌کردن خطوط فشار قوی انجام شود.خطوط فشار قوی عبارت اسـت‌ از‌ کـلیه خطوط حاوی الکتریسیته که‌ دارای‌ ولتاژ 0001 و بیشتر باشند.

ت:در محلهایی که خطوط فـشار قـوی وجود دارد،تعمیر و نصب وسایل و تجهیزات برقی و سـیمکشی بـرای اسـتفاده‌های موقت مجاز نیست،مگر‌ اینکه‌ جریان بـرق قـطع شود‌ یا‌ عملیات فوق با رعایت مفاد 1-2-2-9 پ،در فاصله بیش از 3 متری از خطوط و دستگاه‌های دارای جـریان بـا ولتاژ بالا،صورت گیرد.

1-2-2-21 وسـایل و تـجهیزات اطفای حـریق

الف:سـطلهای آب و مـاسه و کپسولهای‌ خاموش‌کننده‌ و سایر وسایل قابل حـمل کـه به منظور اطفای حریق به کار می‌روند،باید در قسمتهای مختلف کارگاه سـاختمانی نـصب و آماده استفاده باشند.

ب:در مواقعی که لولهـ‌ها و شیرهای آتش‌نشانی باید بـه‌ صـورت‌ بخشی از‌ تأسیسات دائمی ساختمان مـورد اسـتفاده قرار گیرند،لازم است با نظارت مراجع ذیصلاح نصب و آماده بهره‌برداری شوند‌ باید هـمیشه فـاصله این لوله‌ها و شیرها تا خـیابان مـشخص بـاشد در‌ فاصله‌ دو‌ متری از شـیرهای بـرداشت(شیر آتش‌نشانی)یا فـاصله بـین شیرهای فوق و خیابان،نباید هیچگونه مصالح یا ضایعات ‌‌ساختمانی‌ ریخته شود.

1-2-3 کمکهای اولیه

1-2-3-1 کـلیات:در کـلیه کارگاههای ساختمانی وسایل کمکهای اولیه و آمـوزش‌ افـراد‌ در‌ آن زمینه،بـاید بـاتوجه بـه نوع کار و متناسب بـا تعداد کارگران تأمین شود و اقدامهای لازم‌ برای انتقال فوی کارگران آسیب‌دیده یا کارگرانی که دچـار بـیماریهای ناگهانی شوند،به‌ مراکز پزشکی بـه عـمل‌ آیـد‌.

1-2-3-2 جـعبه کـمکهای اولیه:جعبه کـمکهای اولیـه که دارای وسایل ضروری اعلام شده از طریق مراجع ذیربط باشد،باید در جای مناسب نصب و از هرگونه آلودگی و گـرد و غـبار دور نـگهداشته شود و همیشه‌ در دسترس کارگران باشد.

1-3 وسایل و سـازه‌های حـفاظتی و تـسهیلات بـهداشتی
1-3-1 وسـایل و تـسهیلات بهداشتی
1-3-1-1 کلیات

الف:در هر کارگاه ساختمانی،بسته به محل،نوع کار،تعداد کارگران،زمان و ساعات کار،باید ضمن رعایت‌ مقررات‌ مربوط،تسهیلات رفاهی و بهداشتی زیر تأمین شود و در دسـترس کارگران قرار گیرد.

ب:در عملیات ساختمانی،به کارگرانی‌

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 30)

که بطور مستمر با گچ،سیمان یا سایر مواد آلوده کننده تماس مستقیم‌ دارند‌،باید حتی المقدور یک بار برای هر شیفت کاری شـیر داده شـود.

1-3-1-2 آب آشامیدنی

الف،در تمام محلهای کار در کارگاه ساختمانی،باید آب آشامیدنی سالم و کافی در اختیار‌ کارگران‌ قرار گیرد.

ب:آب آشامیدنی باید از منابع بهداشتی تأیید شده تهیه شود و کلیه نکات بهداشت از نظر سالم نگهداشتن مـخازن و ظـروف نگهداری آب آشامیدنی نیز رعایتگردد.

پ:چنانچه در‌ کارگاه‌ ساختمانی‌ برای مصاف غیر آشامیدنی،آب‌ ذخیره‌ و نگهداری‌ شود،باید تابلوی«غیرقابل شرب» بر روی مخازن یـا شـیرهای برداشت آن نصب شود.

1-3-1-3 سرویسهای بـهداشتی:در هـر کارگاه ساختمانی،باید‌ به‌ ازای‌ هر 03 نفر کارگر،حداقل یک سرویس بهداشتی‌ محصور‌،با آب و وسایل کافی شستشو ساخته و آماده شود.

1-3-1-4 محلهایتعویض لباس (رخـتکن):در هـر کارگاه ساختمانی باید فـضاهای سـرپوشیده‌ کافی‌ و کاملا‌ بهداشتی، برای تعویض لباس کارگران فراهم شود.

1-3-1-5 غذاخوری،محل اقامت‌ و استراحت کارگران:در هر کارگاه ساختمانی باید محلهایی برای غذاخوری و اجتماع کارگران و همچنین محلهای مناسب کافی و مجزا برای‌ اقـامت‌ و اسـتراحت‌ موقت کارگرانی که به دلیل دوری محل کار از محل سکونت‌ آنها‌ یا دستور کارفرما مجبور به اقامت در کارگاه باشند،با وسایل و امکانات موردنیاز فراهم شود.

1-3-1-6 نور‌ و روشنایی‌:در‌ کلیه کارگاههای ساختمانی،بـاید نـور و روشنایی طـبیعی و مصنوعی کافی و مناسب و در صورت‌ لزوم‌ وسیله‌ روشنایی قابل حمل در محلهای کار،عبور و مرور،غذاخوری، اقامت و استراحت کـارگران فراهم شود‌.

1-3-1-7:تهویه‌:کلیه‌ محلهای کار، اقامت،استراحت و غذاخوری کارگران بـاید بـه صـورت طبیعی یا مصنوعی تهویه شوند‌ بطوری‌ که هوای کافی و سالم برای محلهایی فوق فراهم شود.

1-3-2 سازه‌های حـفاظتی

‌ ‌1-3-2-1 نـرده استاندارد‌:حفاظی‌ عمودی‌ است که باید برای جلوگیری از سقوطافراد در اطراف و گوشه‌های نـمایان سـقفها و دیـوارهای‌ باز‌،رمپها،سکوهایکار، راهروها،راه‌پله‌ها،سقفهای موقت یا سایر محلهای کار و تردد کارگران‌ تـعبیه‌ شود‌.

الف:نرده استاندارد باید در گوشه و اطراف رمپها،سکوهای کار،راهروها، سقفهای موقت و نـظایر آن‌که‌ از‌ زمین و کف یـا هـر مکان دیگری که بیش از 3 متر ارتفاع دارد‌،نصب‌ گردد‌.همچنین در مکانهایی که در مجاورت محلهای حفاری،گودبرداری و کابلهای فشار قوی قرار دارد و در‌ اطراف‌ تمام‌ قسمتهای باز سقفها یا دیوارهای باز که در فعالیتهای ساختمانی مـورد استفاده‌ قرار‌ نگیرند.نصب شود.

ب:ارتفاع نرده استاندارد از کف طبقه یک سکوی کار نباید از 09 سانتیمتر‌ کمتر‌ و از 011 سانتیمتر بیشتر باشد،همچنین ارتفاع نرده راه‌پله نباید از 57‌ سانتیمتر‌ کمتر از 58 سانتیمتر باشد.

پ:ساختمان و اجزای‌ سـازه‌ نـرده‌ باید دارای چنان مقاومتی باشند که بتوانند‌ در‌ مقابل حداقل 001 کیلوگرم فشار و ضربه وارد در تمام جهت مقاومت نمایند بعلاوه‌ نرده‌ باید مقاومت لازم را برای‌ موقعی‌ که در‌ معرض‌ برخورد‌ وسایل متحرک قرار گیرد، داشته بـاشد‌.

1-3-2-2 پاخـورهای‌ چوبی

در قسمتهایی که امکان ریزش ابزار و مصالح ساختمانی از اطراف و گوشه‌های‌ نمایان‌ کفها ودیوارهای باز رمپها،سکوهای کار‌،گذرگاهها یا سقفهای موقت‌ و نظایر‌ آن وجود دارد،باید پاخورهایی‌ از‌ چوب مناسب به ضـخامت حـداقل 2/5 سانتیمتر و به ارتفاع 51 سانتیمتر نصب شود.در‌ داربست‌ معلق می‌توان از پاخور به‌ ارتفاع‌ 01‌ سانتیمتر استفاده نمود‌.

1-3-2-3 راهرو‌ و سرپوشیده موقتی: سازه‌ای است‌ حفاظتی‌ که به صورت موقت در پیاده‌روها یا سایر مـعابرعـمومی بـرای جلوگیری از خطرهای‌ ناشی‌ از پرتاب شـدن مـصالح و وسـایل و تجهیزات‌ ساختمانی‌ ایجاد می‌شود‌.

الف‌:ارتفاع‌ راهروی سرپوشیده نباید کمتر‌ از 2/5 متر و عرض آن نیز کمتر از 1/5 متر یا عرض پیاده‌وی موجود باشد.

ب:راهـرو بـاید‌ فـاقد‌ هرگونه مانع و دارای روشنایی لازم طبیعی‌ یا‌ مصنوعی‌ دائمی‌ بـاشد‌.

پ:سـقف راهرو باید‌ توانایی‌ تحمل کلیه بارهای احتمالی وارد و حداقل فشار 007 کیلوگرم بر متر مربع را داشته باشد بعلاوه‌ سایر‌ قسمتهای‌ آن نـیز بـاید تـحمل بار مربوط و فشار‌ مذکور‌ را‌ داشته‌ باشند‌.

ت:سقف‌ راهرو باید از الوار بـه ضخامت حداقل 5 سانتیمتر،طوری ساخته شود که از ریزش آب و مصالح به داخل آن جلوگیری به عمل آید.

ث:اطراف بیرونی سـقف راهـرو‌،بـاید دارای حفاظ کاملی از چوب یا توری فلزی مقاوم به ارتفاع حداقل یـک مـتر باشد.زاویه این حفاظ را نسبت به کف می‌توانحداکثر 54 درجه به طرف خارج‌ اختیار‌ کرد.

ج:اطـراف راهـرو سـرپوشیده که در مجاورت کارگاه ساختمانی قرار دارد،باید دارای حفاظ یا نرده‌ای به ارتفاع لازم مـطابق مـشخصات و ویـژگیهای مذکور در مبحث الزامات عمومی ساختمان(مبحث‌ چهارم‌ مقررات ملی ساختمان ایران)باشد.

1-3-2-4 سقف مـوقت و سـرپوش حـفاظتی:

سقف موقت و سرپوش حفاظتی،پوششی است حفاظتی،از قبیل توری یا تخته‌بندی (الوار)که‌ برای‌ جـلوگیی از آسـیب ناشی از‌ اثر‌ سقوط اشیا در کارگاه ساختمانی یا مجاورت آن برپا می‌شود.

الف:سرپوش حفاظتی بـاید چـنان طـراحی‌

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 31)

و ساخته می‌شود که در اثر ریزش مصالح با‌ ابزار‌ روی آن هیچ‌گونه خطری‌ متوجه‌ افرادی که در زیـر آن قـرار دارند نگردد.

ب:پوشش موقت فضاهای باز،سقفها و دیوارها،باید با استفاده از تخته بـا ضـخامت 2/5 سـانتیمتر یا معادل آن برای سوراخهای تا دهانه 54‌ سانتیمتر‌ و تخته با ضخامت 5 سانتیمتر یا معادل آن برای سـوراخهای بـا دهانه بیش از 54 سانتیمتر صورت گیرد.

پ:برای سقفهای موقت که به صورت سـکوهای کـار مـورد استفاده قرار گیرند،باید‌ از‌ تخته‌هایی با‌ ضخامت 5 در 52 سانتیمتر که محکم به یکدیگر بسته شده بـاشند. اسـتفاده شـود.

1-3-2-5 تورهای ایمنی:در مورادی‌ که نصب سکوهای کار و نرده‌های حفاظتی استاندارد،در ارتفاعبـیش از‌ 3 مـتر‌ امکان‌پذیر‌ نباشد،باید برای جلوگیری از سقوط افراد از تورهای ایمنی با رعایت موارد زیر استفاده کرد:

الفـ‌:‌‌تـورهای‌ ایمنی باید در فاصله‌ای که سازندگان آنها مشخص نموده‌اند،نصب شود، به نـحوی‌ کـه‌ ارتفاع‌ سقوط کارگران بیشتر از شش متر نـباشد و تـا آنـجا بالابرده شوند که فاصله کافی‌ بـر فـراز آنها برای برپایی و نصب اجزای ساختمان،حرکت ماشین‌آلات و نظایر آن وجود‌ داشته باشد.

ب:بـرپایی و نـصب‌ تورهای‌ ایمنی، همچنین جمع‌آوری و بـرچیدن آنـها باید تـوسط شـخص ذیـصلاح و با استفاده از کمربندها و نگهدارنده‌های محکم ایـمنی صـورت گیرد این تورها قبل از استفاده و در مدت بهره‌برداری باید توسط شخص ذیصلاح بـازرسی‌ و کـنترل شوند،استفاده از تورهای فرسوده و آسیب‌دیده مـجاز نیست.

1-3-3 وسایل حفاظت فـردی
1-3-3-1 کـلیات

الف:تعریف«وسایل حفاظت فردی» وسـایلی اسـت از قبیل کلاه ایمنی،کفش و پوتین،ماسک،نقاب و عینک،تورهای حفاظتی‌،کمربند‌ ایمنی،دسـتکش لاسـتیکی عایق،چکمه و نیم‌چکمه لاستیکی و لبـاس ایـمنی کـه کارگران،افراد خـوداشتغالو سـایر کسانی که در کارگاه سـاختمانی فـعالیت نمایند،باید متناسب با نوع کار خود آنها را مورد‌ استفاده‌ قرار دهند.

(به تـصویر صـفحه مراجعهشود) ب:کلیه وسایل حفاظت فـردی بـاید از نظر کـیفیت مـواد مـورد استفاده ومشخصات فنی سـاخت،مورد تأیید مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران باشند‌.

پ:کلیه‌ وسایل حفاظت فردی باید بطور مـرتب تـوسط اشخاص ذیصلاح بازرسی و کنترل شده،در صـورت لزوم تـعمیر یـا تـعویض شـوند،تا همواره بـرای تـأمین حفاظت کارگران آماده باشند.

ت:در تمام‌ محلهای‌کار‌ باید لباس تمیز و متناسب با‌ نوع‌ کار‌ در اختیار کـارگران قـرار گـیرد.بعلاوه لباس کار باید طوری تهیه شـود کـه مـوجب بـروز حـادثه نـشود وکارگر بتواند با آن‌ به‌ راحتی‌ وظایف خود را انجام دهد.

1-3-3-2 کلاه ایمنی

الف‌:در‌ کلیه عملیات ساختمانی که در آنها احتمال وارد آمدن جراحاتی به افراد در اثر سقوط فرد یـا سقوط وسایل‌ و تجهیزات‌ و مصالح‌ وجود دارد،بایداز کلاه‌های ایمنی با رعایت موارد زیر‌ ویژگیهای مندرج در استانداردهای شماره 0731 و 1831 ایران استفاده شود.

ب:پوسته کلاه باید از مواد سخت و بادوام ساخته‌شده‌،تمام‌ لبه‌های‌ آن گرد و پرداخـت شـده باشد پوسته کلاه باید بطور محکم به‌ کلاف‌ یراقی که روی سر مصرف‌کننده جای می‌گیرد،متصل شود و فاصله آزاد ین کلاف یراق و پوسته کلاه‌ نباید‌ از‌ 91 میلیمتر کمتر باشد.

پ:کلاه‌های ایمنی نـو یـا آنهایی که قبلا مورد‌ استفاده‌ قرار‌ گرفته‌اند،باید قبل از اینکه در اختیار کارگران قرار گیرد،توسط اشخاص ذیصلاح کنترل‌ و اجازه‌ استفاده‌ از آنها داده شود.

1-3-3-3 کـفش و پوتـین ایمنی

الف:برای کارگرانی که هـنگام کـار،پاهای‌ آنها‌ در معرض خطر برخورد با اجسام داغ و برنده یا سقوط اجسام قرار دارد‌،باید‌ کفش‌ و پوتین ایمنی با رعایت استاندارد شماره 6311 ایران تهیه شود و در اخـتیار آنـها قرار‌ گیرد‌.

ب:کفشها و پوتـینهای ایـمنی را باید به راحتی پوشید و درآورد،بند کفشها و پوتینهای ایمنی‌ باید‌ به‌ آسانی باز و بسته شود.

1-3-3-4 عینک و نقاب حفاظتی

الف:به هنگام جوشکاری،برشکاری، آهنگری،ماسه‌پاشی(سند‌ پلاستیک‌)و نظایر آنها که نوع کـار بـاعث ایجاد خطرهایی برای صورت و چشم کارگران‌ می‌شد‌،باید‌ عینک و نقابهای حفاظتی مخصوص اینگونه کارها مطابق استاندارد شماره 6211 ایران تهیه شده،در اختیار‌ آنان‌ قرار‌ گیرد.

1-3-3-5 دستکش حفاظتی

الف:برای حفاظت دست جـوشکاران و سـایر کارگران سـاختمانی که‌ با‌ اشیای داغ و برنده،از قبیل اوراق فلزی و شیشه‌های جام سروکار دارند،باید دستکشهایبرزنتی یا چرمی‌ ساقه‌دار‌ مـطابق با ویژگیهای استاندارد شماره 4671 ایرانتهیه شود و در اختیار آنها‌ قرار‌ گـیرد.

1-3-3-6 دسـتکشهای لاسـتیکی عایق

الف:به منظور‌ حفظ‌ جان‌ کارگران برق کار که به هنگام کار‌ با‌ شبکه تحت فشار بـرق ‌ ‌بـقیه در صفحه 17

تعاون » دوره جدید، آبان 1380 - شماره 122 (صفحه 71)

شده است.

ج-ممنوعیت تصدی ریاست‌ و عضویت‌ هیأت مدیره و مدیریت عامل شرکت‌ تـوسط‌ اعـضای کـارمند‌ دولت‌ شرکت‌.

د-اعمال محرومیت‌ها و مجارزاتهایی برای کارمندان دولت‌ و در‌ صورت تصدی عضویت هیأت مدیره و مدیریت عـامل شرکت براساس مقررات قانون ممنوعیت‌ تصدی‌ بیش از یک شغل دولتی مصوب‌ سال 3731 مـجلس شورای‌ اسلامی‌ که انـفصال مـوقتدر نوبت‌ اول‌ تا انفصال دائم از خدمات دولتی در صورت تکرار و تحمل مجازاتحبس تعزیزی‌ و محرومیت‌های‌ دیگری را شامل می‌شود.

بنا‌ به‌ دلایل‌بالا و ضرورت رعایت‌ مصالح‌ و منافع عمومی شرکت و اعضای‌ آن‌،ایجاب می‌نماید که هـرچه سریعتر مجمع عمومی فوق العاده را تشکیل داده و مجوز پذیرش‌ متقاضیان‌ آزاد به عضویت شرکت را با‌ تصویب‌ هیأت مدیره‌،از‌ اساسنامه‌ و مدارک لازمه به اداره‌ کل تعاون استان تهران اقدام فرمایید.طبعا در صورت رعایت مـقررات،ارسـال تأییدیه ثبت اساسنامه‌ جدید‌ بهاداره ثبت شرکتها و صدور آگهی‌ ثبتی‌ و انتشار‌ موضوع‌ در‌ روزنامه رسمی کشور‌،امکان‌پذیر‌ خواهد شد.

بقیه از صفحه 13

یا وسایل برقی در معرض خطر برق‌گرفتگی قرار دارند،باید‌ عـلاوه‌ بـر‌ ابزار ویژه این دستکش،کفش و کلاه مخصوص‌ عایق‌ الکتریسیته‌ با‌ رعایت‌ استاندارد‌شماره 5461 ایران تهیه شود و در اختیار آنان قرار گیرد. ب:دستکشهای لاستیکی عایق پس از هربار مصرف باید طبق ضوابط و ویـژگیهای اسـتاندارد شماره 5461 ایران توسط افراد‌ مجدد آماده شود.

1-3-3-7

در محل کارهای مرطوب یا برای کارهایی که در آب انجام می‌شود،به منظور حفاظت پای کارگران در مقابل آب و گل و نظایر آن باید به تناسب نوع‌ کار‌،چـکمه و نـیم‌چکمه لاسـتیکی با رعایت استاندارد شماره 3831 ایـران تـهیه شـده،در اختیار آنها قرار گیرد.

1-3-3-8 لباس ایمنی برای جوشکاری و مشاغل مشابه

برای جوشکاری و مشاغل مشابه آن‌که کارگران در‌ معرض‌ سوختگی و جراحات دیگرقـرار دارنـد،بـاید لباس ایمنی با رعایت ویژگیهای استاندارد شماره 7731 ایـران تـهیه شود و در اختیار آنان قرار گیرد.

1-3-3-9

در‌ مواردی‌ که جلوگیری از انتشار گرد‌ و غبار‌ و مواد شیمیایی یا تهویه محیط آلوده به مواد مـزبور،از لحـاظ فـنی ممکن نباشد،باید ماسک یا وسایل حفاظتی مناسب تهیه شـود و در اختیار‌ کارگران‌ قرار گیرد.

(به تصویر‌ صفحه‌ مراجعه شود)

1-3-3-01 کمربند ایمنی

برای جوشکاری،سیمکشی یا هر نوع کـار دیـگر در ارتـفاع بیش از 3 متر که امکان تعبیه سازه‌های حفاظتی برای جلوگیی از سقوط کـارگران مـقدور نباشد‌،باید‌ کمربند ایمنی تهیه شود و در اختیار کارگران قرار گیرد.

منبع:انتشارات دفتر تدوین و ترویج مـقررات مـلی سـاختمان وزارت مسکن و شهرسازی.


دسته ها :
پنج شنبه بیست و هشتم 10 1396
X